Sei at dei skal stoppe. Til eg gjev beskjed.
-Du snakkar som ei dronning. -Som ei khaleesi.
Lord Snø voks opp i ei borg og spytta ned på slike som dykk.
Alle visste korleis det var her. lngen sa det, berre du.
Khaleesien har eit barn inne i seg. Magen byrjar å vekse.
Kva sa Aerys Targaryen da du stakk han i ryggen?
Det han hadde sagt i timevis: "Brenn alle saman."
Bror min vil ha ei turnering til ære for at lord Strak er utnemnd til hand.
-Eg dreg i dag. -Eg sviktar ikkje.
Du dreg ikkje. Her får ein mann det han fortener.
Eg tek ikkje imot ordre frå villmenn og tøytene deira.
lkkje gjer bror min noko!
Drep dothraki-hundane!
Vi er komne til ein farleg stad. Vi må ta vare på oss sjølve.
-Dei har for mykje makt. -Knus fienden i rett tid.
-Så Starks er fiendar? -Alle som ikkje er vi, er fiendar.
-Veit du kven som eig dolken? -Ja. Tyrion Lannister. Dvergen.
Norske tekster: lngrid Johanne og Olav Vaalund
Den vesle lorden har drøymt igjen.
-Besøk til oss. -Eg vil ikkje treffe nokon.
Eg ville blitt galen av å vere saman med denne gamle heksa.
-Men du har ikkje noko val. -Eg vil ikkje.
lkkje eg heller. Men eg gjer som Robb seier, og du gjer som eg seier.
Hodor.
-Hodor? -Hjelp Bran ned.
Hodor.
Eg fekk ei varmare velkomst sist.
Alle frå Nattvakta er velkomne.
-Men ikkje eg, guten min? -Eg er ikkje guten din.
-Eg er lord av Vinterfall no. -Du bør lære å vere høfleg.
Så det er altså sant. Hei, Bran.
-Hugsar du kva som skjedde? -Han har ingen minne.
-Rart. -Kvifor er du her?
Kan vennen din knele? Eg får vondt i nakken.
Knel, Hodor.
-Liker du å ri, Bran? -Ja. Eg likte det.
-Guten kan ikkje bruke beina. -Ein krøpling kan ri.
-Eg er ingen krøpling. -Og eg er ingen dverg.
No blir far glad. Eg har ei gåve til deg.
Gje det til salmakaren din. Han gjer resten.
Hesten må formast etter ryttaren. Ein som lærer å lystre stemma.
-Kan eg verkeleg ri? -Ja.
-På hesten er du like høg som andre. -Er det eit knep?
-Kvifor vil du hjelpe han? -Eg liker krøplingar og bastardar.
Du var vennleg mot bror min.
-Ta imot vår gjestevennskap. -Spar meg for falske frasar.
Det er eit bordell utanfor murane. Der finn eg ei seng.
Liker du nordleg fitte? Spør etter Ros om du liker raudhåra.
Kom du for å ta farvel? Snilt. Herren din liker ikkje Lannisterar.
-Han er ikkje min herre. -Nei. Så klart ikkje.
Kvar er lady Stark? Kvifor tok ikkje ho imot meg?
-Kvar ladyen er ... -Lady?
Lojaliteten mot fangevaktarane er rørande.
Kva ville Balon Greyjoy sagt til at son hans var blitt lakei?
Eg hugsar at flåten til far min brann i Lannishamn.
-Eg trur onklane dine stod bak. -Eit vakkert syn?
lngenting som å sjå sjømenn brenne.
Ein stor siger for dine. Synd at det enda slik.
-Vi var i mindretal. -Eit dumt opprør.
Far din skjønte det sikkert da brørne dine døydde.
Og du er blitt væpnar for fiendane dine.
-Pass deg, lmp. -Fornærma eg deg?
Tilgje meg. Det var ein ublid morgon.
Men ikkje fortvil. Far er fortvilt over meg, og eg lever med det.
Den neste sengevalsen med Ros er på meg. Eg skal ikkje slite henne ut.
Venstre fot fram. Drei deg når du høgg.
-Legg heile vekta bak det. -Kva i sju helvete er dette?
Dei treng eit åttande helvete til han.
-Sei kva du heiter. -Samwell Tarly frå Hornhaug.
Eg var frå Hornhaug, men ... Men eg vil ta eiden.
-Er det ikkje ete du vil? -Kan ikkje vere verre enn du ser ut.
Rast. Sjå kva han er god for.
Eg gjev meg lkkje meir.
Kom deg opp. Ta sverdet.
Slå han til han kjem seg opp.
Dei slepp opp for krypskyttarar og tjuvar. No sender dei hylegriser.
lgjen. Hardare.
Det er nok. Han overgav seg.
Bastarden er forelska. Ja ja, lord Snø.
Vil du forsvare kjærasten din? La det bli trening. De to.
Tre av dykk må kunne få grisen til å hyle.
De må berre forbi bastarden først.
-Har de lyst til dette? -Nei.
Eg gjev meg!
Nok for i dag. Gjer reint i våpenrommet. Det er alt de duger til.
-God kamp. -Drit og dra.
-Skadde dei deg? -Eg har sett det verre.
Du kan kalle meg Sam om du vil. Mor kallar meg Sam.
Det blir ikkje lettare. Du må lære å forsvare deg.
-Kvifor slost du ikkje? -Eg ville det.
-Eg greidde det berre ikkje. -Kvifor ikkje?
Eg er feig. Far seier alltid det.
-Muren har ikkje plass for feigingar. -Unnskyld. Eg ville berre seie takk.
Folk såg at vi snakka med han. No trur dei at vi òg er feigingar.
-Du er for dum til å vere feig. -Og du er ...
Kom igjen før sommaren er over.
Vaes Dothrak. Hesteherranes by.
Ein haug gjørme. Gjørme, møkk og kvist.
-Det beste villmennene greier. -Dei er mitt folk.
-lkkje kall dei villmenn. -Eg kallar dei kva eg vil.
Dette er min hær. Khal Drogo marsjerer feil veg med min hær.
Om han verkeleg fekk ein dothraki-hær ... kunne de erobra Dei sju rika?
Dei har aldri kryssa Smalsjøen.
-Dei fryktar vatnet. -Men dersom dei gjorde det?
Kong Robert er dum nok til å møte dei i open strid.
-Men rådgjevarane er annleis. -Og du kjenner dei?
Eg har kjempa saman med dei ein gong. For lenge sidan.
No vil Ned Stark ha hovudet mitt. Han jaga meg frå jorda mi.
-Du selde slavar. -Ja.
-Kvifor det? -lngen pengar.
Og ei kostbar kone.
-Og kvar er ho no? -Ein annan stad. Med ein annan mann.
-Dykkar Nåde. -Ja, vennen min.
-Dei kallar deg Den siste draken. -Dei gjer det.
-Har du drakeblod i årene? -Det er fullt mogeleg.
Kva skjedde med drakane? Dei seier at modige menn drap dei.
Dei modige mennene drap ikkje drakar.
Dei modige reid på dei. Og bygde den største sivilisasjonen verda har sett.
Pusten til den største draken skapte Jerntrona.
Den som usurpatoren held varm for meg.
Sverda til dei overvunne ...
Tusen av dei blei smelta saman som talglys.
Eg har alltid hatt lyst til å sjå ein drake.
-Det er ingenting eg heller vil sjå. -Jaså? Kvifor drakar?
Dei kan flyge. Nokre slag med vengene bringar dei til ein annan stad.
Langt borte.
Og dei kan drepe. Alt og alle som prøver å skade dei ...
Blir brende bort til ingenting. Smeltar som talglys.
-Au. -Ja.
Å sjå ein drake ville gjort meg lykkeleg.
Etter 15 år i eit gledeshus gjer synet av himmelen deg lykkeleg.
-Eg har sett ting. -Kva har du sett?
Eg har sett ein mann frå Asshai med ein dolk av ekte drakeglas.
Og ein mann som kunne skifte fjes som andre skifter klede.
Og ein pirat som bar si eiga vekt i gull og hadde skip med segl av silke.
Så ... Har du sett det?
-Eit piratskip? -Ein drake!
Nei. Den siste døydde lenge før eg blei fødd.
Men eg skal seie kva eg har sett. Skallane deira.
Dei blei brukte til pynt i Raudborg.
Far følgde meg langs rekkjene, og eg sa namna deira.
Når eg sa det rett, fekk eg ein godbit.
Dei nærast døra var klekte ut sist, og dei var dårleg utvikla.
Skallane var ikkje større enn hundeskallar.
Når ein nærma seg Jerntrona, blei dei større og større.
Og større.
Det var Ghiscar og Valryon.
Vermithrax Essovius. Archonei.
Meraxes. Vhagar.
Og Balerion den frykta. Elden hans sveisa dei sju kongeika saman.
-Kva skjedde med skallane? -Eg veit ikkje.
Eg trur at usurpatoren knuste dei og spreidde dei i vinden.
-Det er trist. -Ja.
Kva kjøpte eg deg for? For å gjere meg trist?
Nei, Dykkar Nåde. For å lære opp syster di.
For å lære henne å elske betre.
Trur du eg kjøpte deg for å glede khal Drogo?
Din pene, vesle idiot.
Driv på. Kom i gang.
Ein dag sit mannen din der, og du sit ved sida hans.
Og ein dag om ikkje så lenge viser du fram son din for hoffet.
Alle lordane vil samle seg for å sjå den vesle prinsen.
-Tenk om eg får ei jente. -Du får begge delar i massevis.
-Tenk om eg får berre jenter. -lkkje ver redd for det.
-Eg kjenner ei som fekk fem jenter. -Ja. Men det er usannsynleg.
-Men tenk om. -Vel. Dersom du får berre jenter, -
- går trona til veslebror til prins Joffrey.
-Og alle ville hate meg. -lngen kan hate deg.
-Joffrey gjer det. -Tøys.
Kvifor seier du slikt?
Den saka med ulvane. Sansa ... Eg har sagt det hundre gonger ...
Tei stille om det.
Har du hugsa leksene?
-Kven bygde Jerntrona? -Aegon Erobraren.
-Og Den raude borga? -Maegor den vonde.
-Og kor mange år tok det å ... -Bestefar og onkel blei myrda her.
Etter ordre av kong Aerys. Ja.
-Den galne kongen. -Kjend som den galne kongen.
-Kvifor blei dei drepne? -Snakk med far din om det.
-Eg vil ikkje snakke med far. Aldri. -Sansa.
-Du kjem til å tilgje far din. -Nei.
-Problemet er turneringa til handa. -Kongen si turnering.
Handa vil ikkje ha noko med henne å gjere.
Kall det kva du vil. Folk strøymer til byen.
l går natt hadde vi vertshusbråk, brann, knivstikking og fylleriding.
Kanskje vakta bør få ein sjef som kan sørgje for ro.
-Eg treng fleire menn. -Du får 50.
Lord Baelish betaler. Du fann pengar til premie.
Finn pengar til å halde ro.
Du skal få 20 av mine vakter til det roar seg.
Takk, lord hand. Det vil komme godt med.
-Best å bli ferdig med det. -Riket har fordel av slike stemne.
Dei mektige vinn ære, og dei fattige gløymer sorgene sine.
Alle vertshus i byen er fulle, og horene går hjulbeint.
Turneringa skaffar mange inntekter.
Dersom det ikkje var noko anna ...
For ein varme. På slike dagar misunner eg dykk i nord sommarsnøen.
Eg håpte å snakke med deg om Jon Arryn.
Lord Arryn? Alle sørgde da han døydde.
Eg pleia han personleg, men eg kunne ikkje redde han.
Sjukdommen ramma hardt og raskt.
Han kom til meg kvelden før han døydde.
-Lord Jon kom ofte og bad om råd. -Kvifor det?
Eg har vore stormeister i mange år.
-Kongar og hender har komme ... -Kva ville Jon kvelden før han døydde?
-Han spurde etter ei bok. -Ei bok? Kva for ei bok?
Det vil ikkje interessere deg. Det er ei tung bok å lese.
Nei. Eg vil gjerne lese henne.
" Ætteliner og historier om dei store husa i Dei sju rika" .
"Med skildringar av høge lordar, edle damer og barna deira" .
"Harkon Umber, son av Hother Umber og Amaryllis Umber:"
"Fødd 183 år etter Aegons landgang."
"Blå auge, lyst hår. Døydde 14 år gammal av sår etter ei bjørnejakt."
Som eg sa, er det tungt lesestoff.
-Sa Arryn kva han ville med henne? -Nei, og eg spurde ikkje.
Og Jons død ... Sa han noko til deg i sine siste timar?
lkkje noko viktig.
Men det var ei setning som han tok opp igjen.
-"Sæden er sterk," trur eg det var. -Sæden er sterk?
-Kva tyder det? -Den som døyr, er ikkje lenger klar.
Dei siste orda er like lite vektige enn dei første orda.
-Er du sikker på at det var sjukdom? -Kva anna kunne det vore?
-Gift. -Ein uhyggeleg tanke.
Nei, nei. Det er ikkje sannsynleg. Handa var godt likt av alle.
-Kva mann vill våga det? -Gift er våpenet til ei kvinne.
Ja. Kvinner, kujonar og evnukkar.
-Visste du at Varys er evnukk? -Alle veit det.
Ja, det er klart. Eg veit ikkje kvifor han er i kongens råd.
-Eg har brydd deg lenge nok. -Det er ei stor ære.
Takk. Eg finn vegen ut sjølv.
Syrio seier at ein vassdansar kan stå på éi tå i timevis.
-Pass deg for trappa. -Han seier at smerte er lærdom.
Og at lærdommen gjer deg betre.
-l morgon skal eg jakte på katter. -Katter? Syrio seier at ...?
At ein fektar bør studere katter. Stille som skuggar og lette som fjør.
-Ein må vere rask for å ta dei. -Han har rett.
No som Bran er vaken ... Kjem han hit?
Nei. Først må han bli sterk igjen.
Han ville bli riddar i garden. Det kan han vel ikkje no?
Nei.
Men ein dag kan han bli herre på ei borg og sitje i kongens råd.
Eller han kan byggje slott som Brandon Byggjaren.
Kan eg bli herre på ei borg?
Du blir gift med ein mektig lord og styrer slottet hans.
Og sønene dine blir riddarar og prinsar og lordar.
Nei. Slik er ikkje eg.
Hallo.
Ser Alliser seier at eg er den nye vaktpartnaren din.
Eg bør fortelje at eg ikkje ser så godt.
Stå ved elden. Det er varmare.
-Nei, det går bra. -Du skamfrys.
-Eg liker ikkje høgder. -Du kan ikkje slåst eller sjå.
Du er redd for høgder og truleg for alt anna. Kva vil du her, Sam?
Den dagen eg blei 18, kom far til meg.
"Du er nesten mann no," sa han.
"Men du er ikkje verdig til godset og tittelen min."
"l morgon tek du uniforma, gløymer arven og dreg nordover."
"Dersom du ikkje gjer det, blir det jakt."
"Og hesten din vil snuble, slik at du fell av og døyr."
"Det er det eg seier til mor di. lngenting ville glede meg meir."
Ser Alliser vil la meg slåst igjen i morgon.
-Ja. -Eg blir ikkje noko betre.
Vel ... Du kan ikkje bli verre.
Eg høyrer at du les ei keisam bok.
-Pycelle snakkar for mykje. -Han stoppar aldri.
Kjenner du ser Hugh av Dalen?
lkkje så rart. Til nyleg var han berre væpnar. Jon Arryns væpnar.
Han blei slått til riddar like etter at herren hans døydde.
Kvifor det? Kvifor fortel du meg dette?
-Eg lovde Cat å hjelpe deg. -Kvar er Hugh? Eg vil snakke med han.
Ein spesielt dårleg idé. Ser du den guten der?
Ein av dei små fuglane til Varys. Edderkoppen er interessert i deg.
Og sjå på han. Han høyrer dronninga til.
Og ser du den septaen som lét som om ho les?
-Jobbar ho for Varys eller dronninga? -Nei. Ho er ei av mine.
Er det nokon i di teneste som du stoler heilt på?
-Ja. -Eit klokare svar var nei, mylord.
Send ein beskjed til dette dydsmønsteret ditt.
Få han til å snakke med ser Hugh. Send han så til ein viss rustningssmed.
Han bur i eit stort hus øvst i Stålgata. Eg har observatørar.
Det er mogeleg at dei såg at Arryn var hos denne smeden før han døydde.
Eg tok feil da eg mistrudde deg.
Å mistru meg var det klokaste du har gjort sidan du steig av hesten.
Ser Hugh. Ser Hugh!
-Du ser at eg er oppteken. -Eg er send av lord Stark.
-Kaptein i vakta hans. -Og namnet ditt? Ser ...?
-Eg er ikkje riddar, ser. -Eg forstår. Men det er eg.
Han snakkar gjerne med handa. Han er riddar.
Ein riddar? Dei spankulerer som hanar her nede.
Jamvel om dei aldri har sett piler flyge.
-lngen veit kven som følgjer med. -La dei sjå.
Den førre handa var her fleire gonger. Men han blei aldri kunde her.
-Kva ville lord Arryn? -Han ville treffe guten.
-Eg vil òg treffe han. -Som du vil, mylord.
Gendry!
Her er han. Sterk for alderen. Jobbar hardt.
Vis han den hjelmen du laga, gut.
-Fint arbeid. -lkkje til sals.
Dersom lorden vil ha hjelmen ...
-Eg laga han for meg sjølv. -Det er i orden.
-Kva snakka du med lord Arryn om? -Han kom med spørsmål.
-Kva slags spørsmål? -Først om jobben min.
Om eg blei godt behandla. Om eg likte meg her.
-Så spurde han meg om mor. -Mor di?
-Kven ho var, og korleis ho såg ut? -Kva sa du?
Ho døydde da eg var liten. Ho hadde gult hår.
Somme tider song ho for meg.
Sjå på meg.
Gå tilbake til arbeidet.
Dersom guten heller vil bruke sverdet enn å smi det, sender du han til meg.
-Fann du noko? -Bastarden til kong Robert.
Dette er til kongen frå lord Stark. Skal eg leggje det ...?
Høyr. Kan du høyre dei?
Kor mange trur du det er der inne med han?
-Gjett. -Tre. Fire.
Han liker å gjere det når eg har vakt. Liker å fornærme syster mi.
-Tilgje meg, men ... -Har du gjort meg nokon urett?
-Vi har møtt einannan før. -Jaså? Det har eg gløymt.
Beleiringa av Pyke. Vi kjempa side ved side.
-Var det der du fekk arret? -Ja.
-Ein Greyjoy. -Elendige horesøner.
-Dei liker å spille blod. -Men dei slutta å like det.
Det var eit fint slag. Hugsar du da Thoros av Myr gjekk i bresjen?
Med brennande sverd. Det gløymer eg aldri.
Eg såg den yngste Greyjoy på Vinterfall.
-Ein hai på ein fjelltopp. -Theon. Han er ein bra kar.
Eg tviler på det.
Du luktar nok som bjørnebærsyltetøy. Kom hit.
Kan eg gje det til deg? Beskjeden frå lord Stark?
Eg tener ikkje lord Stark.
-Kvar har du vore? -På vakt. Med Sam.
-Grisungen. Kvar er han? -Han var ikkje svolten.
-Umogeleg. -Det er nok.
Sam er som vi andre. Det er ingen andre plassar for han enn her.
Vi skal ikkje skade han under treninga. Same kva Thorne seier.
-Han er vår bror, og vi vernar han. -Du er forelska, lord Snø.
De jenter kan gjere som de vil.
Men om Thorne set meg opp mot lady Gris, skjer eg meg eit stykke bacon.
lngen rører Sam.
Kva ventar du på?
Angrip han!
Du! Set i gang!
Slå meg. Berre gjer det.
Eg gjev meg! Eg gjev meg!
Synest du det er moro?
Når de er utanfor Muren, og sola går ned ...
Vil de da ha ein mann i ryggen? Eller ein sutrete gut?
Du sende denne hora for å gje meg ordrar. Eg burde sendt deg hovudet.
-Tilgje meg, khaleesi. -Det er greitt. De kan gå.
Ja, khaleesi.
-Kvifor slo du henne? -Du kommanderer ikkje meg.
Eg ville berre invitere deg til kveldsmat.
-Kva er dette? -Ei gåve til deg.
Dothraki-filler. Vil du kle meg opp no?
-Det luktar møkk. Alt saman. -Hald opp.
Det neste er vel at eg må flette håret.
Du har aldri vunne ein siger!
Du snakkar ikkje slik til meg!
Du er hora til ein hesteherre. No har du vekt draken.
Eg er ei khaleesi.
Eg er kona til khalen, og eg ber son hans inne i meg.
Neste gong du lyfter hand mot meg, er den siste gongen du har hender.
Nokre offiserar går på det bordellet i Muldby.
-Det tviler eg ikkje på. -Er det ikkje urettferdig?
At vi må sverje ein eid, mens dei har ei lita snuppe på si?
Snuppe på si?
Kan vi ikkje slåst utan sølibatet? Det er absurd.
-Eg trudde ikkje det gjekk inn på deg. -Kvifor ikkje? Fordi eg er tjukk?
-Nei. -Eg er like glad i jenter som du.
Men dei liker ikkje meg like godt.
Eg har aldri vore saman med ei. Du har sikkert hatt hundrevis.
Nei.
Sant å seie er eg i same situasjon.
Jaså? Det er vanskeleg å tru.
Det var nære på ein gong. Eg var aleine med ei naken jente.
Visste du ikkje kvar du skulle stikke han?
-Var ho gammal og stygg? -Ung og vakker.
Ei hore som heitte Ros.
-Kva hårfarge? -Raudt.
Eg liker raudt hår. Og ...?
-Det seier eg ikkje. -Så bra?
Så kvifor elska du ikkje med Ros med dei perfekte ...?
-Kva heiter eg? -Jon Snø.
-Og kvifor heiter eg Snø? -Fordi du er ein bastard frå nord.
Eg har aldri møtt mor. Far sa ikkje kva ho heitte.
Eg veit ikkje om ho lever eller er død.
Eg veit ikkje om ho er adelsdame eller fiskarkone.
Eller hore.
Så eg sat der på bordellet mens Ros kledde av seg.
Og eg kunne ikkje gjere det.
Eg tenkte berre på at eg kunne gjere henne gravid.
Ho kunne få eit barn, ein ny bastard som heitte Snø.
Det er ikkje noko godt liv for eit barn.
Så du visste altså ikkje kvar du skulle stikke han?
Har de det moro? De ser kalde ut.
-Det er litt kjølig. -Litt kjølig, ja.
Ved elden innandørs. Det er framleis sommar.
Hugsar de den siste vinteren?
Kor lenge er det sidan? Ti år?
-Eg hugsar det. -Var det ubehageleg på Vinterfall?
Da du ikkje blei varm same kor mange bål tenarane tente?
-Eg gjer opp eld sjølv. -Det er flott.
Eg var seks månader der utanfor Muren sist vinter.
Det skulle vart i fjorten dagar. Det gjekk rykte om at Mance Rayder kom.
Så vi skulle fange nokre av mennene hans for å finne ut meir.
Villfolket til Rayder er harde menn. Hardare enn de kan bli.
Dei kjenner landet betre enn vi. Dei visste at ein storm var på veg.
Dei gøymde seg i holene sine, og venta til det var over.
Vi var på open mark. Og vinden reiv opp 30 meter høge tre med rot.
Dersom du tok av hanskane for å pisse, fraus du av deg fingrane.
Og det var mørkt.
De veit ikkje kva kulde er. lngen av dykk veit det.
Hestane døydde først.
Vi hadde ikkje nok til å fôre dei og halde dei varme.
Å ete hestane var enkelt.
Men da vi byrja å falle seinare, var det ikkje enkelt.
Vi burde hatt med oss eit par gutar som dykk.
Tjukke gutar. Vi ville hatt mat i 14 dagar. Kokt suppe på beina.
Snart får vi nye rekruttar. Og de blir overførte.
De får oppdrag, og dei vil kalle dykk menn av Nattvakta.
Men de er dumme om de trur det. De er framleis gutar.
Når vinteren kjem, vil de døy. Som fluger.
-Eg slo han. Eg slo draken. -Rhaegar var den siste draken.
-Viserys er ikkje skuggen av ein orm. -Han er den sanne kongen.
Sanninga no ... Vil du sjå bror din på Jerntrona?
Nei. Men folket ventar på han.
Dei syr drakebanner og ber om at han kjem.
Dei ber om regn, helse og ein sommar som aldri tek slutt.
Dei bryr seg ikkje om kva lordane driv med.
Kva ber du for, ser Jorah?
-Heimen. -Eg ber òg for heimen.
Bror min kan aldri ta Dei sju rika tilbake.
Han kan ikkje leie ein armé jamvel om mannen min gjev han ein.
Han kan aldri føre oss heim.
-Kjærastkrangel? -Unnskyld. Er eg ...?
-Dette er lord Baelish. -Ein gammal venn av familien.
-Eg kjenner mor di. -Kvifor kallar dei deg Veslefinger?
Det er greitt. Som barn var eg svært liten.
Og eg kjem frå eit nes som heiter Fingrane. Det er eit fikst tilnamn.
Eg har sete i dagevis! Kom i gang før eg pissar på meg!
-Kven er det? -Ser Gregor Clegane.
Dei kallar han Fjellet.
-Eldste bror til Hunden. -Og motstandaren?
Ser Hugh av Dalen. Jon Arryns væpnar. Sjå kor langt han er kommen.
Ja da, ja da! Det er nok! Kom igjen!
lkkje det de hadde venta.
Har nokon fortalt dykk historia om Fjellet og Hunden?
Nydeleg historie om brorskjærleik.
Hunden var ein liten kvelp på seks. Gregor var litt eldre.
Han byrja alt å få eit omdømme.
Somme heldige gutar er fødde med talent for vald.
Ein kveld oppdaga Gregor at broren leikte med noko ved elden.
Gregor sitt leiketøy, ein riddar av tre.
Gregor sa ikkje eit ord. Han dytta fjeset til broren ned i glohaugen.
Han heldt han der mens broren skreik. Mens fjeset smelta.
-lkkje mange kjenner historia. -Eg seier ingenting.
lkkje gjer det. Da kan ikkje alle riddarane i Kongshamn redde deg.
Mylord. Hennar Nåde, dronninga.
-Dykkar Nåde. -Turneringa di.
Namnet gjer henne ikkje til mi.
Vi bør leggje det som skjedde på vegen, bak oss. Historia med ulvane.
Det var ekstremt å tvinge deg til å drepe dyret.
Vi handlar ekstremt når det gjeld barna våre.
-Korleis har Sansa det? -Ho trivs her.
Den einaste Stark som gjer det. lkkje mykje av Nord i henne.
-Kva gjer du her? -Eg spør deg om det same.
-Kva kan du oppnå her? -Kongen baud meg tene han og riket.
-Eg gjer det til han seier noko anna. -Du kan ikkje forandre han.
Han gjer som han vil. Du plukkar opp bitane.
-Det får så vere. -Du er berre ein soldat, ikkje sant?
Du tek imot ordre og gjer jobben din.
Den eldste bror din lærte å leie, og du lærte å følgje.
Og eg blei opplært til å drepe fiendane mine, Dykkar Nåde.
Det same blei eg.
-Sju velsigningar! -l like måte.
-Vin! Brød, kjøt og øl! Fort! -Eg er svolten.
-Ein song mens vi ventar? -Eg hoppar heller i ein brønn.
Det er siste sjanse. Lenger nord er det berre ulvane som hyler.
-Det er dessverre fullt. -Mennene mine søv i stallen.
-Eg treng ikkje noko stort rom. -Vi har ingenting.
-Er det ingenting eg kan gjere? -Du kan få rommet mitt.
Det var ein oppvakt mann.
-Du greier vel å servere mat? -Lord Lannister.
Eg kan syngje om sigeren til far din ved Kongshamn.
Det ville øydeleggje kveldsmaten. Lady Stark. For ei uventa glede.
-Eg møtte deg ikkje på Vinterfall. -Lady Stark.
Eg var Catelyn Tully sist eg var her.
Du, ser. Er det den svarte flaggermusa av Harrenhal på kappa di?
-Ja, mylady. -Er lady Whent ein venn av far min, -
- Lord Hoster Tully av Elverheim? -Ja.
Den raude hingsten var alltid eit kjærkomme syn.
Far reknar Jonos Bracken som ein av sine mest lojale bannermenn.
Ei ære for lorden vår.
Eg misunner far din alle dei fine vennene hans.
-Men eg ser ikkje heilt poenget. -Eg kjenner ditt teikn òg.
Tvillingtårna i Frey. Korleis har lorden det?
Lord Walder har det bra. Han inviterte far din til den 90. namnedagen sin.
Han har tenkt å ta ei ny kone.
Denne mannen kom til huset mitt som gjest.
Og der la han opp råd om å drepe son min. Ein ti år gammal gut.
l namnet til kong Robert og lordane de tener, ber eg dykk om å ta han.
Og hjelpe meg med å ta han til Vinterfall og til kongens rettferd!